Muhammed Ali Film Afişi

Muhammed Ali Filmi Eleştirisi

Film Detayları Eleştiri

Muhammed Ali belgeselinin Cinedb eleştirisi...

Muhammed Ali; sağır ve yürüme engelli bir gencin hayatının bir parçasını, olanca doğallığıyla, bize aktaran Nursen Çetin Köreken ve Ümit Köreken’in çektiği Türk-Alman yapımı bir film.




Çoğu gerçek hikayeden uyarlanmış spor filmi gibi bu film de çeşitli zorlukları yenmek için sporu kullanmış bir gencin hayatını gözler önüne seriyor. Muhammed Ali; uzun yıllar süren doktor gözlemi ardından olacağı ameliyatı ve akabinde yürümeyi dört gözle bekleyen bir genç. Ancak Muhammed’in doktoru, Muhammed 14 yaşına geldiğinde ameliyatın hayatını riske atacağına, bunun yerine yüzme sporuyla ilgilenmesinin sağlığına olumlu katkıda bulunacağına kanaat getiriyor. En büyük destekçisi olan anneannesiyle birlikte yüzme havuzunun yolunu tutan Muhammed kendisine gönüllü olarak antrenman yaptırmayı kabul eden yüzme antrenörü Cenk Utkuoğlu ile birlikte yüzme sporuna başlıyor. Başlarda gerginliği olsa da sonrasında antrenörünün desteğiyle bu gerginliği atıyor. Yine antrenörünün desteği ve kendisine güvenmesiyle önerdiği yarışa katılmayı kabul ediyor ve bundan sonrasında yarış için antrenmanlar yapıyor. Herhangi bir spora başlamış herhangi bir çocuk gibi Muhammed de artık antrenman günlerinin gelmesi için gün sayıyor. Bu sırada bizler Muhammed’in sadece antrenmanlarını ve antrenörüyle ilişkisini değil, evinde aile bireyleriyle ve okulunda arkadaşlarıyla olan ilişkilerini de görüyoruz. Muhammed’in yarışı duyduktan sonraki tek hayali yarışı kazanmak ve belki milli yüzme takımına girmek.


Biraz da filmin neler hissettirdiği ve teknik boyuta değinmek gerekirse, film başlar başlamaz dram sahnelerin üzerine yerleştirilmiş gerilim müziği bizi karamsarlığa itiyor. Ardından baş kahramanımızla tanışıyoruz, kendisinin çektiği zorlukları ve durumunu öğreniyoruz. Ardından yüzmeye nasıl başladığını ve antrenörüyle nasıl tanıştığını görüyoruz. Bu noktada antrenörünün odasındaki panoda kasıtlı yapılıp yapılmadığını bilmediğim güzel bir detay var. Filmin sahne geçişleri biraz sert, akışkanlık seviyesi oldukça düşük. Bazı yerlerde, özellikle havuz sahnelerinde antrenörün sesini duymakta zorlanıyoruz. Belki de bilerek böyle kurgulanmış sahneler olabilir, hayatı biraz da Muhammed’in gözünden görmemiz istenmiş olabilir. Filmin sonundaysa başlangıcın tam aksi -burukluk baki kalsa da- oldukça renkli, mutluluk saçan bir sahne ve umut dolu bir müzik kullanılmış. Filmin başlangıcının aslında güzel kurgulanmış olduğunu da tam burada anlıyoruz. Aydınlığa doğru uzanan bir yol.


Haliyle sözsüz iletişimin ağırlıkta olduğu bu filmi izlemeyi düşünenlere önereceğim önemli bir konu ise filmi altyazı seçeneğiyle izlemeleri. Bu şekilde filmde yaşamının küçük bir kesitini izlediğimiz Muhammed’i bir parça dahi olsa daha iyi tanıma fırsatı edinebilirler. İyi seyirler.

Yorumlar